om iets wat Elena’s dochter had gezegd.
Negentien jaar lang was hij ervan uitgegaan dat Claire er altijd zou zijn, omdat ze er altijd was geweest.
Nu was ze nog maar vijftien voet van haar verwijderd.
En het behoorde volledig tot haar eigen leven.
Buiten het restaurant begon het te sneeuwen boven Evanston.
Dit keer lichte sneeuw.
Niets is te vergelijken met O’Hare.
Claire zag het door het raam.
Heel even herinnerde ze zich de stoeprand van het vliegveld.
Haar koffer in de sneeuw.
Daniels verdwijnende achterlichten.
En de vreemde
