mijn ouders was één ding zeker: als hij die dag is overleden, was het door mij.
‘Jij hebt hem gevraagd terug te komen,’ bleef mijn moeder herhalen. ‘Door jou is hij gestorven.’
Op mijn achttiende was ik gestopt met mezelf te verdedigen. Jarenlang had ik geprobeerd uit te leggen dat ik nooit gewild had dat Logan iets zou overkomen. Maar mijn onschuld deed er niet meer toe. Wanneer verdriet iemand zoekt om de schuld te geven, kan de waarheid op de achtergrond raken.
Een verjaardagsfeest dat in een nachtmerrie verandert.
