wie ik werk.”
De agenten wisselden snelle blikken. Liane voelde dat er iets nieuws onder de oppervlakte aan het ontstaan was. Iets gevaarlijkers dan simpele financiële corruptie. Toen boog Salim zich iets voorover en fluisterde:
“Als Rachid echt gesproken heeft, ben ik niet de enige die vanavond valt.”
Na zijn laatste zin richtten alle ogen zich op Sheikh Salim: “Ik zal niet de enige zijn die vanavond valt.” Zelfs de agent leek nu aandachtiger. Liane voelde voor het eerst aan dat de man niet alleen uit angst sprak, maar dat